Ik ben Teuta Curri afkomstig uit Kosovo, voormalig Joegoslavië. Ik kwam in 1999 als vluchteling naar Nederland. In mijn land studeerde ik rechten aan de Universiteit. Ik kon het niet afmaken vanwege de oorlog. Toen ik in Nederland kwam, voelde ik me tenminste veilig maar niet thuis. De reden daarvoor was dat ik in een vreemd land was en niet de taal kon spreken. In het begin voelde ik me als een gehandicapte, omdat ik afhankelijk van anderen was wat de taal betreft. Ik kon niet voor mijzelf opkomen, want ik sprak de taal niet. Op een gegeven moment had ik er genoeg van en heb ik een taalcursus gevolgd op mijn eigen initiatief. Vervolgens kon ik gelukkig cliënt van het UAF worden, waardoor ik me verder kon ontwikkelen qua taal en opleiding. Ik kon me mijzelf niet voorstellen later als poetsvrouw, terwijl ik in mijn land geschoold was.

Dat was de reden dat ik met mijn HBO- opleiding begon. Dit jaar studeerde ik af in de richting HBO- Sociaal Juridische Dienstverlening. Ik heb heel hard moeten werken om mijn opleiding binnen vier jaar af te kunnen ronden. Ik heb tot 2007 moeten wachten op een verblijfsvergunning. Tot die tijd leefde ik in onzekerheid. Elke keer dat ik een tentamen deed, was ik bang dat het het laatste tentamen zou zijn. Elke dag vreesde ik om uit Nederland gezet te worden. Dankzij mijn doorzettingsvermogen ben ik gewoon door gegaan met de opleiding en nu heb ik alles waar ik van droomde. Als ik tot 2007 had gewacht op de verblijfsvergunning, dan zou ik vanaf dat moment zijn begonnen net als veel asielzoekers.

Ik wil een goede tip geven aan alle hoogopgeleide studenten die hier als vluchteling zijn gekomen/komen en hier graag een leven willen opbouwen: Wacht niet op je verblijfsvergunning (dat kan lang duren), ga gewoon door met je leven en probeer al je kwaliteiten te benutten om hier iemand te kunnen zijn die je waard bent te zijn.